Ynstjoerde reaksjes

****************

*****************************

Boppesteande kaart fan Matsje krige op 11 jannewaris 2011

***********************************************************

***************************************************************************

**************************************************************************

Brief fan Klaas Taekema  út Dokkum: dd 15 september 2007 ( met toestemming geplaatst)

Hallo Romke en Klassy Kroondijk,

Ik wol jim tige by tige bedankje.
Ik woon dan wel in Dokkum, maar ik kan niet goed Fries schrijven.
Ik wilde je wel even bedanken voor het toezenden van de liedjes, Walking on the moon en de mooie toegift;

If jou are thirsty, gezongen door Nana Mouskouri en Harry Bellefonte.
Ik vind ze prachtig om naar te luisteren.

Toch wilde ik nog even iets aan je kwijt.
Ik luister regelmatig naar je uitzendingen, en download je programma ook wel eens.
Dat er soms in heel Nederland naar je geluisterd wordt bewijst het volgende.

Ik ben lid en secretaris van het gemengde Dorpskoor De Kolkensjongers uit Anjum.
In ons gastenboek kregen we van een mevrouw een vraag of we ook in heel Nederland optredens verzorgden.
In mijn reactie hierop liet ik haar weten dat we niet het hele land rond reden om maar overal op te treden, we doen het meer uit hobby.
Ik vroeg haar in mijn toegezonden mailtje, wat ik verder voor haar kon doen.
Ze was activiteitenbegeleidster in een verpleeghuis in Arnhem, en daar zat een van oorsprong Friese patiente,

welke dementeerde en erg angstig was als ze beneveld moest worden, om haar longen schoon te houden.
Er was niet meer in het Nederlands met haar te communiseren, ze kende alleen nog enkele Friese woorden.
De dementie was al in een ver gevorderd stadium, en de mederwerkster van het verpleeghuis kenden geen Fries,

dus was er volledige afzondering van deze patiente.

Dit greep me op een bepaalde manier aan, en ik mailde haar mijn volgende plan.
Ik had haar beloofd om een Friese CD te branden, en die naar haar op te sturen, zodat ze deze kon afspelen voor die mevrouw.
Wel vermeldde ik dat ik graag de reactie van die mevrouw wilde weten.
Zo gezegd zo gedaan, ik stuurde de CD op, en een paar dagen later kreeg ik van de activiteiten medewerkster een mailtje.
Nou Romke, ik kreeg er bijna tranen van in mijn ogen door het lezen van dat mailtje.

Het ging ongeveer als volgt.
Ik werd " een engel " genoemd, want het volgende was er gebeurt.
Ze hadden mevrouw van der Veer (zo heet de patiente) in haar kamer de CD laten horen, en er kwamen tranen op haar wangen

door het lied Myn Doarp, en de oogjes begonnen te stralen, bij het horen van het liedje Skulje en Maaitiid.
In de snoezelkamer werd ze heel ontspannen, en lachtte zo nu en dan, ze genoot er ziender ogen van.
Omdat de medewerkster zagen dat Beppe van der Veer (zo noem ik haar) veel ontspannender was probeerden ze dit toe te passen bij het benevelen.
Ze moet dan een kapje voor, en dan wordt er waterdamp vermengd met medicijnen, doorgelaten welke de patiente in moet ademen.
Hierbij was ze altijd erg angstig, maar............
Nu ze de CD afspeelden was ze zo ontspannen dat ze haar het kapje zo op konden zetten, en ze bleef rustig zitten.
Dit ging ook de volgende dagen zo.
Iets in het gevoel van deze patiente is geraakt, en wordt door haar geuit door een glimlachje, en een tinteling in haar

92-jarige oogjes, en het heen en weer schudden tijdens het afspelen van de CD.
Wat kun je op een eenvoudige manier een mens weer een beetje gelukkig maken dacht ik.

Het mooie er van komt nu, ik had jou uitzending van 7 maart 2007 (eerste uur) op die CD gebrand.
met het liedje Myn doarp
Dus jou komt ook de eer toe, om met jou uitzending, dan wel op een afstand, heb jij ook meegewerkt aan dit resultaat.
In een volgend mailtje werd ik door de activiteiten begeleidster uitgenodigd, dat als ik in de buurt was,

 ik eens langs moest komen om met beppe van der Veer een kopje koffie te drinken, en dan kon ik met eigen ogen zien hoe haar reactie was.
Toevalligerwijs moest ik maandag vanwege mijn werk naar Eindhoven.
Op de terugweg ben ik even over Arnhem gereden en naar Verpleeghuis De Elderhof gereden.
Ik had onderweg nog een paar koeken gekocht, en melde me bij de receptie en zei dat ik Jose Hebinck zocht.
Deze werd opgepiept en gevraagd om even bij de balie te komen.
Daar aangekomen keken we elkaar aan en ik stelde me aan haar voor, haar handen gingen voor de mond van verbazing dat ik

 "de engel uit Friesland" voor haar stond.
Ik zei dat ik graag op haar uitnodiging was in gegaan, en me even aan mevrouw van der Veer voor wilde stellen, nou dat kon natuurlijk wel.
We liepen een gang door en gingen een kamertje in, dit was de kamer van beppe van der Veer.
Een tenger en oud mensje met grijs haar en diepe ogen keken me aan.
Ik reikte haar m'n hand en voelde een koele hand, er ging door me heen niet te hard knijpen want dan is ie stuk,

en de blauwe aderen lagen boven op die hand.
De begeleidster stelde me aan haar voor, maar we kregen geen respons, en ik liet langzaam haar hand los.
Ik zei: " Hoe is't mei vrouw van der Veer".
Even leek het er op dat er een reactie kwam maar deze bleef uit.
Ook in het daarop volgende gesprekje kreeg ik weinig dan geen respons.
Ze had een boek op haar schoot liggen, dus ik zei: "binne jo oan it lezen, ist wat een mooi boek?"
Ze sloot de ogen even en keek opzij en ze probeerde iets te zeggen, maar dat kon ik niet goed verstaan.
Enige tijd later zei ze: "Ja".
Even naar haar terug kijkend, zag ik dat ze het boek omgekeerd op schoot had liggen.
Ze heeft dat boek altijd omgekeerd op de schoot liggen zei de begeleidster.
Als we het er weg willen halen pak ze het vast en laat niet meer los, dus we laten haar begaan.

Na het kopje koffie en de koek, stelde de activiteitenbegeleidster beppe van der Veer voor om even een muziekje te gaan beluisteren.
Ze knikte met haar hoofd, als instemming, en ging er even voor zitten.
Ze deed haar oude handen in haar schoot met daarin een zakdoekje ingesloten.
Al gaande weg het afspelen van de CD zag ik haar vingers bewegen in het ritme van de muziek,

 en er kwam een glimlach op dat oude gerimpelde gezichtje, en de oogjes spraken boekdelen.
Ik had nu met eigen ogen gezien dat een beetje geluk niet in grote dingen zit maar een klein gebaar

maakt soms meer los dan je je voor kunt stellen.
Na een uurtje nam ik afscheid van beppe van der Veer, gaf haar een hand en een kus op haar voorhoofd,

welke direct met het zakdoekje afgeveegd werd, maar een glimlach bleef achter.
Ook nam ik afscheid van de begeleidster, en heb haar beloofd nog enkele malen een CD op te gaan sturen.

Op de terug weg luisterde ik naar mijn gebrande CD met het nummer Walking on the moon.
Bij dit nummer kreeg ik een behaaglijk gevoel over me heen dat ik niet goed beschrijven kan,

maar het komt er op neer dat het een gevoel van diepe tevredenheid was.
Als ik nu zo nu en dan naar dit liedje luister denk ik ook even aan beppe van der Veer.

Dus Romke bedankt voor het opsturen van dit voor mij veelzeggende liedje.

Ik wens jullie een goede zondag en veel succes met je uitzendingen.
Ik bliuw der fan genietsjen, en beppe ek.

Vriendelijke groet uit Dokkum
Klaas Taekema

******************************************

Hallo Jose, ( Dat is de verzorgster va mevr. v/d Veer) 17-09-2007

Hier even een mailtje uit Dokkum.
Hoe is het met je, heb je een goeie vakantie gehad, nog lekker gewinkeld met je dochter?
t' Is al weer eeen poosje gelden dat je iets van me gehoord hebt, maar ik mail je even over het volgende.
Hier in Friesland heb je enkele regionale zenders, en een daarvan is Radio Nijefurd in Gaasterland.
Ik had hier een plaatje aangevraagd, en dat kreeg ik per mail van een van de medewerkers toegezonden.
Het verhaaltje over mevr. van der Veer heb ik hem gemaild, en hij vond het een bijzonder verhaal.
In de daarop volgende uitzending heeft hij daar aandacht aan besteed, en deze uitzending heb ik op een CD gebrand.
Deze wil ik weer even naar je opsturen, zodat mevr. van der Veer dit ook even kan horen.
Het toeval wil dat de vrouw van deze medewerker ook een van der Veer is.
Zij kan zich herinneren dat een oudere broer van haar vader richting Arnhem verhuist is.
Dit was haar oom Willem en tante Pie(tie), hoe heet vrouw van der Veer van voornaam?
Ook was de naam Ruth van der Veer bekend.
Zou jij hier achter kunnen komen, en waar ze in Friesland gewoond heeft, en het me even laten weten.

Hoe is het met mevr. van der Veer, hopelijk geniet ze nog van de CD's.
De volgende komt er aan, en ben benieuwd naar haar reactie.

Vriendelijke groet,
Klaas Taekema uit Dokkum

******************************************

To: K.Taekema
Sent: Tuesday, September 18, 2007 6:06 PM
Subject: Re: Hoe is het met....


Hoi Klaas
Leuk weer wat van je te horen!ja HOOR EEN FIJNE VAKANTIE GEHAD
Ja met mevrouw van de Veer het gaat nu weer redelijk met haar maar ze is uitbehandeld wat haar longziekte betreft

 dus nu maar bekijken hoe lang het zo goed met haar blijft gaan, ze eet goed maar krijgt wat meer bedrust voorgeschreven .

Die informatie die je vraag kan ik niet geven sorry ik heb zwijgplicht hierover.
Ze geniet zeer van je cd's soms wilt ze de snoezelruimte niet uit komen en dan zetten we er nog maar een op!

Het is echt een hele lieve vrouw hoor we zeggen altijd oma tegen haar!
Maar ik vind het weer zeer fijn dat je opnieuw een cd hebt opgestuurd omdat ik ook weet hoezeer zij er van geniet.
Mevrouw van de Veer komt uit de buurt van Franeker, heeft haar zoon gezegd.
Eind van de week krijg ik een andere e-mailadress die zal ik je dan toesturen oke?
Gaat het verder goeds met de kids en je vrouw?
Ik zal je wel weer laten weten of de cd is gearriveerd en wat de reactie van mevrouw hierop is.
Tot mails dan maar weer.
Hartelijke groet Jose

********************************************